ای ماه مبارک نرو!

ماه مبارک رمضان هم از نیمه گذشت! امروز روز هفدهم این ماه پربرکت بود. دیگه افتادیم تو سراشیبی این ماه.  می‌دونم باقی‌مانده این ماه هم خیلی زود می‌گذره و من می‌مونم و حسرت این روز و شب‌های پر از لطف و صفای این ماه خدا…

ماه رمضان همیشه برای من ماه آرامش بوده. یه آرامش قلبی…

توی این ماه من حس و حال خاصی دارم. به نوعی احساس امنیت و اطمینان می‌کنم. و اینو واقعن حس می‌کنم که خدا حواسش بهم هست و بهم توجه داره. به وضوح حسش می‌کنم! می‌دونم که توی این ماه به من خیلی لطف داره و  مطمئنم که به دعاها و درخواست‌های قلبی‌ام توجه داره… و این یعنی یه حس آرامش! که آدم اونو توی ماه‌های دیگه به این شکل حس نمی‌کنه.

خدایا!..

ای خدای مهربونم! خیلی ازت ممنون و سپاسگزارم که امسال هم منو سر این سفره‌ی پربرکتت مهمون کردی و عاجزانه و ملتمسانه ازت می‌خوام که در باقی‌مانده آن هم، از برکات و نعمت‌های ویژه این سفره‌ات سرشارم کنی و اجازه ندی با یه بهره اندکی وداع کنم با این ماه.

الهی آمین!